Giresun lisesi mezunu bir Astronom olarak sanırım bu yazı hakkında bir kaç kelime etmem gerek. Ayrıca ne güzel tesadüftür ki doktora tez çalışmam da tamamen bu konu üzerine olacak, Bir Galaksinin Evrimi.

İçinde bulunduğumuz galaksi Samanyolu Galaksisi (ingilizce adıyla Milky Way:Sütlü Yol). Galaksimizin içinde bildiğimiz kadarıyla 200 milyar yıldız ve görünen evren de yaklaşık 100 milyar galaksi var. Yani evrende ortalama 100 milyar X 200 milyar kadar yıldız var. Güneş de bir yıldız mesela. Böyle galaksi oluşumlarını an-be-an izlemek olanaksız çünkü ortalama bir yıldızın (mesela Güneş gibi) ömrü yaklaşık 10 milyar yıldır. ortalama 70 yıl insan ömrü yada toplam insanlık tarihi ile kıyaslarsak!..Nitekim Güneş'imiz de 4.5 milyar yaşında yani yolun yarısına gelmiş durumda.

yazıdaki Nebula da gaz ve toz bulutu anlamına gelir. Görünen evrende böyle gaz ve toz bulutlarının olduğu çok yer var. oralar birer mezarlık olduğu gibi (çünkü yıldızlar da ölür) aynı zamanda bir doğumhanedir (yıldızlar da doğar). Bahsi geçen NGC2467 de bir Nebula (Türkçesi: Bulutsu). Ve bu bulutsunun uzaklığı 17000 ışık yılı (güney yarı kürede Pupa(puppis, geminin kıç kısmına denir) takımyıldızında . Yani biz kuzey yarıküreliler onu göremeyiz). yani şu an orada bir parlama görseniz bu aslında 17000 yıl önce olan bir olaydır ancak ışığın buraya gelmesi 17000 yıl almıştır. 17000 ışık yılı da yaklaşık (1 ışık yılı 10 trilyon km dir) 17x10^16 km kadardır. Yani çoooook uzak. Ama bu uzaklık biz insanoğlu için çok büyük evren için ise hiç birşey.

NASA nın web sayfasına baktım aslında bu bulutsu 2005 yılında meşhur olmuş ama geçen günlerde (13 temmuz) daha güzel bir fotoğrafıyla tekrar gündeme gelmiş...

Böyle bulutsular evrende çok ve bizler teleskoplarımız ı oraya çevirip yeni doğan bebekler (yıldızlar) var mı bakarız. Bu bulutsuda da yeni yıldız oluşumları mevcut...

Söyleyecek çok söz var ama şimdilik bu kadar..


Saygılar,
Selçuk Topal